Talia skrócona - Trzydzieści dwie karty

Życzenia	Aforyzmy	Kontakty	Horoskopy	Imiona	Święta	Kartki	Deformator	Biorytmy
Prezenty	Dowcipy	Sennik	Rozrywka	Forum	Mapa Polski	Teksty Piosenek	Kuchnia	Śmieszne

Sposoby na stres Psychozabawy Magia Numerologia Wróżby Pasjanse Biorytmika Przeszukaj Listonosza Web listonosz.net   Wróżenie z kart, Wróżenie z fusów, Chiromancja, Wróżby andrzejkowe, Runy magiczne Pięćdziesiąt dwie karty - metody stawiania * Pięćdziesiąt dwie karty - układy i kombinacje * Pięćdziesiąt dwie karty - zasady stawiania  * Talia skrócona - Trzydzieści dwie karty * Trzydzieści dwie karty - Interpretacja nowożytna * Trzydzieści dwie karty - najstarsza interpretacja * Trzydzieści dwie karty - układy i kombinacje * Trzydzieści dwie karty - zasady stawiania TALIA SKRÓCONA — TRZYDZIEŚCI DWIE KARTY   Wykładanie kart Jeżeli już mamy opanowane podstawowe znaczenia kart, możemy przystąpić do ich wykładania. Karty najpierw dobrze tasujemy, potem dajemy je do prze­łożenia osobie, której karty stawiamy (Obiektowi). Musi je przełożyć prawą ręką, rozkładając równocześnie na trzy stosy. Później karty znów zbieramy i wykładamy w cztery rzędy po osiem w każdym. Stawianie kart Stawianie proste Stawianie kart rozpoczynamy zawsze od damy lub króla kier. Jeżeli je stawiamy kobiecie, rozpoczynamy od damy kier, mężczyźnie — od króla kier. Potem staramy się określić stosunek kart ustawionych obok siebie oraz po przekątnej. Podczas właściwego stawiania kart najpierw sprawdzamy los Obiektu według głównej wykładni na podstawie opisane­go znaczenia kart. Gdy to już uczynimy, możemy przystąpić do drugiej części stawiania prostego. Znów zaczynamy od króla kier (damy kier) i odliczamy trzykrotnie po siedem kart, trzy siódme karty porównujemy określając ich wzajemne stosunki znowu według znaczenia ich połączeń, o czym pa­miętamy lub co wydedukujemy ze znaczenia poszczególnych kart. Po tym przeglądzie przystępujemy do fazy trzeciej, koń­cowej, stawiania prostego. Zbieramy ostami rząd i tasujemy. Po przetasowaniu wykładamy zakryte karty na osiem dowol­nych kart w trzech pozostałych rzędach. Odkrywamy je i in­terpretujemy związki między poszczególnymi parami kart. Następnie sumujemy wyniki wszystkich trzech faz prostego stawiania i zapoznajemy osobę, której wróżymy, z podstawo­wym wyrokiem losu. Stawianie w kształcie wachlarza Bierzemy wszystkie 32 karty i tasujemy je, osoba zaś, której karty stawiamy, przekłada je trzy razy. Z talii wybieramy króla kier i wykładamy odkrytego na stół. Trzy następne karty z talii kładziemy nań rewersem, w kształcie wachlarza. Na­stępnie układamy nad, pod, z prawej i lewej strony wachlarza po trzy karty, oczywiście, znów w formie wachlarza i również zakryte; król kier pozostaje w środku w ten sposób utworzo­nej gwiazdy. Trzy karty leżące na królu kier pozostają w bezpośrednim z nim związku. Karty u góry wyraźnie mówią o zawartości jego myśli. Leżące z lewej strony symbolizują rzeczy, które już minęły. Karty po prawej stronie określają przyszłość, a karty pod królem kier wyrażają stosunek do rzeczy nikłegc znaczenia. Odkrywamy wszystkie karty w wachlarzu i rozpoczynam) interpretację. Oczywiście, że według oceny psychiki i poziomu intelektu alnego Obiektu, możemy dać do środka inną "gwiazdę", np waleta karo lub inną kartę. Ten sposób pozwoli nam uzyska dokładny i całościowy obraz jego losu. Stawianie według stosów Stawianie według stosów jest bardzo ciekawym sposobet wróżenia. Karty przetasowujemy i pierwszych pięć z talii od kładamy na bok nie odkrywając ich; tych 5 kart może odegra ważną rolę w losie danej osoby. Pozostanie nam 27 kart; układamy z nich 9 stosów po trz karty, które muszą leżeć na stole zakryte (rewersem). Zanim jednak przystąpimy do wróżby, powinniśmy s: zapoznać ze specyficznym znaczeniem kolejnych stosów. Poszczególne stosy określają: co należy tylko do osoby, której wróżymy, co jest przeznaczone osobie, którą interesuje się Obie co wydarzy się w domu, co przeżyje się we własnym mieszkaniu, co porabia się w innych miejscach, jakie będą wiadomości, co było, co będzie, co jest aktualnie najważniejsze.   Następnie odkrywamy karty ze stosu wybranego przez zai teresowanego i według znaczenia kart podajemy wyroczn przy czym interpretacja jest oczywiście ograniczona specy cznym znaczeniem obranego stosu (np. jeśli z kart czwarte stosu wynika "niebawem romans", to odbywać on się będ; we własnym mieszkaniu itd.).   Jeżeli wróżba będzie zbyt nieprzychylna, można za zgodą osoby, której stawiamy karty, sięgnąć po pięć odłożonych kart i ich interpretacją złagodzić jej sytuację. Oczywiście, może się zdarzyć, że odłożonych pięć kart pogorszy wyrocznię, dlatego uzupełniająca, ewentualnie precyzująca interpretacja uzależ­niona jest wyłącznie od decyzji Obiektu. Stawianie na życzenie Po przetasowaniu prosimy osobę, której karty stawiamy, aby sobie pomyślała jakieś życzenie. Następnie wykładamy dziewięć odkrytych kart na stół. Jeżeli będą wśród nich trzy pary kart o jednakowej wartości, życzenie na pewno się spełni. Stawianie w sprawach małżeńskich Chcąc sprawdzić, czy Obiekt wstąpi w związek małżeński, postępujemy w ten sposób, że z 32 kart wybieramy króla oraz damę kier. Pozostałe karty tasujemy i dajemy przełożyć trzy razy. Następnie damę kier wkładamy jako ostatnią pod talię. Z kolei odkrytego króla kier kładziemy na stole, a obok niego wykładamy kolejne dwie karty z talii. Jeżeli ostatnia karta z talii jest tego samego koloru lub jest to też król, odkładamy kartę leżącą między nimi na bok i znów wykładamy kolejne dwie karty. Kartę znajdującą się między kartami tego samego koloru lub tej samej wartości zawsze odkładamy na bok. Jeżeli wszystkie karty wyłożymy w ten sposób, że zostaną samotnie król i dama kier, możemy mówić o potencjalnym małżeństwie. Jeśli natomiast pozostaną z nimi również inne karty, taka możliwość jest mało prawdopodobna. Stawianie z kółka Potasowaną talię Obiekt przekłada trzy razy. Następnie zakryte karty rozkładamy w kółeczko i dziewięć dowolnych wyciągamy, jednak pod warunkiem niezerkania na nie. Tymi dziewięcioma kartami przykrywamy inne, dowolne karty w kół­ku. Tak powstałe pary zbieramy i układamy sześć rzędów po trzy odkryte karty w każdym. Interpretacji dokonujemy według zna­nych nam znaczeń i ich związków (w szeregu i po przekątnej).   Stawianie krzyża mistycznego Krzyż mistyczny stawiamy następująco: talię tasujemy i da­jemy ją do trzykrotnego przełożenia, zależnie zaś od tego, czy stawiamy dla pana czy pani, wykładamy na stół odkrytego króla kier lub damę kier. Następnie układamy rewersem nad i pod tą kartą po trzy karty, a z lewej i prawej strony po jednej karcie. W ten sposób powstaną trzy rzędy po trzy karty, po­środku których leży odkryty król kier lub odkryta dama kier. Teraz wykładamy wokół tych kart następnych 16 kart rewer­sem. Powstanie pięć rzędów po pięć kart. Po jednej odkrytej karcie z talii wyłożymy na karty usytuowane bezpośrednio po lewej i prawej stronie oraz nad i pod królem lub damą kier, przez co powstanie krzyż. Ostatnie trzy karty położymy za­kryte na króla lub damę kier. Zbieramy środkowy stosik i dokonujemy interpretacji. Z kolei interpretujemy związki pomiędzy kartami leżącymi obok, nad i pod środkowym stosem. W końcu interpretujemy pozostałe karty, mające jednak tylko korygujące lub uzupełniające znaczenie. Metoda I Uważnie potasowaną i przełożoną talię należy wy­kładać po trzy odkryte karty. Za każdym razem, gdy w zestawie pojawi się jakikolwiek as, dziewiątka kier bądź Obiekt, wszystkie trzy karty muszą być odłożone na osobny stos. Jeżeli po trzykrotnej próbie poprzedzonej tasowa­niem i przekładaniem talii na odłożonym stosie znajduje się zawsze dziewięć lub jedenaście kart — życzenie spełni się z całą pewnością. Dwanaście lub piętnaście oddziel­nych kart wskazuje na możliwość realizacji planów, choć nie jest decydujące, podczas gdy stos większy zapowiada rozczarowanie. Metoda II Potasowaną i przełożoną talię należy wykładać po trzy odkryte karty. W przypadku, gdy wszystkie trzy karty reprezentują ten sam kolor lub ten sam walor, wykładamy je na stole od lewej do prawej tworząc półokrąg. Jeśli w zestawie występują dwie karty tego samego koloru wyłożona zostaje karty wierzchnia. Po trzykrotnym wy­rzuceniu talii otrzymujemy układ, który jest podstawą interpretacji. Nie może w nim zabraknąć Obiektu. Dlatego też, jeżeli nie znalazł się tam odpowiedni król bądź dama, możemy wykorzystać waleta tego samego koloru, który reprezentuje myśli Obiektu lub też na prawym krańcu półokręgu umieścić jakąkolwiek kartę z odrzuconej talii. Przystępując do interpretacji odliczamy siedem kart w obie strony od Obiektu. Po zanalizowaniu ich znaczenia interpretujemy kolejne pary utworzone z krańcowych kart tego układu. Ta wstępna wyrocznia oznajmiona Obiek­towi może w istotny sposób przyczynić się do wyjaśnienia jego wątpliwości. Jeśli jednak w dalszym ciągu pragnie on zapytać karty o szanse powodzenia swych planów, należy ponownie potasować całą talię i dwukrotnie przełożyć lewą rękę. Następnie rozkładamy ją na cztery zakryte stosy, które kolejno zbieramy ze stołu, by spraw­dzić ich układ. Jeśli w trzymanym w ręku zestawie nie pojawia się żaden as, wszystkie karty odrzucamy jako bezużyteczne. Jeśli jednak rozsuwając palcami karty widzimy jednego lub więcej asów, odrzucamy ze stosu jedynie te, które poprzedzają pierwszego asa, pozos­tawiając na miejscu zarówno jego, jak i wszystkie karty po nim następujące. Nie wyeliminowane karty ponownie tasujemy i przekładamy, tym razem rozkładając tylko na trzy stosy, i w tym przypadku postępujemy podobnie. Po trzecim przetasowaniu i przełożeniu kart tworzymy z kolei dwa stosy eliminując ostatnie wypadające karty. Układ, który pozostał, jest pozytywny, jeśli znajdują się w nim jedynie cztery asy. W przypadku, gdy są wśród nich także kiery lub kara, życzenie spełni się z pewnym opóźnieniem. Dziewiątka albo siódemka pik jest znakiem rozczarowania i zawodu. Metoda III Z przetasowanej i przełożonej lewą ręką talii wy­kładamy na odkryty stos trzynaście kart. Jeśli pojawi się wśród nich as, oddzielamy go od reszty kart. Jeszcze dwukrotnie tasujemy i przekładamy całą talię. Na stół schodzą tylko te asy, które pojawią się wśród pierwszych trzynastu kart każdego rozdania. Życzenie spełni się, gdy z talii zostaną wyciągnięte wszystkie cztery asy, co jest tym pewniejsze, im szybciej się to stanie. Jeden lub dwa asy wyrokują o niepowodze­niu. Metoda IV Uważnie potasowaną talię należy przełożyć lewą ręką i zapamiętać kartę „wypadającą". Ponownie przeta­sowane karty wykładamy następnie w trzech zamkniętych stosach. Kolejno sprawdzamy układ każdego z nich. Jeśli karta „wypadająca" znajduje się obok Obiektu, asa kier, bądź dziewiątki kier marzenie stanie się faktem. W przypadku, gdy — nawet oddalona — będzie jednak w tym samym stosie, co którakolwiek z wymienionych kart, jest nadzieja na spełnienie się marzeń Obiektu. Jeżeli jednak zamiast niej pojawi się dziewiątka pik, wyrocznia jest zdecydowanie negatywna. Metoda V Z potasowanej i przełożonej lewą ręką talii wyciąga­my siedem kart. Są to: cztery asy. Obiekt, dziewiątka pik (symbol rozczarowania) i karta symbolizująca konkretne życzenie (dziesiątka karo, jeśli rzecz dotyczy pieniędzy; dowolna dama lub król, jeśli chodzi o względy drugiej osoby; dziesiątka trefl dla wszystkich kwestii związanych z interesami i pracą). Zestaw ten skrupulatnie tasujemy i nie przekładając ustawiamy w zakrytym rzędzie. Resztę potasowanych a nie przełożonych kart wykładamy na odkryty stos cały czas licząc od jednego do siedmiu i na powrót jeden, dwa, trzy... itd. Gdy wypadnie dziewiątka kier, kładziemy ją na tej spośród uprzednio wydzielonych kart, która odpowiada temu samemu numerowi (licząc od lewej do prawej). Życzenie spełni się, jeśli po trzech próbach umiejs­cowienia dziewiątki kier (za każdy razem tasujemy wszys­tkie dwadzieścia pięć kart) ani razu nie pokryje ona dziewiątki pik. Jeśli stanie się to już za pierwszym razem, nie należy ponawiać prób, albowiem oznacza to, iż wyrocznia dała zdecydowaną, choć bolesną odpowiedź negatywną. Metoda VI (Wyrocznia ślubna) Aby poznać opinię wyroczni o planowanym małżeń­stwie, należy na wstępie wyodrębnić z talii damę i waleta tego samego koloru symbolizujące parę ślubną. Dotyczy to jedynie osób zawierających taki związek po raz pierw­szy. Resztę talii tasujemy, przekładamy i wyciągamy z niej jedenaście kart, po czym dołączamy do niej z powrotem parę figur. Ponownie potasowane i przełożone karty wykładamy w jednym rzędzie od prawej do lewej. Jeśli w układzie pojawi się grupa pięciu kierów, małżeństwo dojdzie do skutku. Jest to absolutnie pewne, o ile usytuowane są one na końcu układu (strona lewa). Dziewiątka karo lub siódemka pik ustawione z przodu (strona prawa) dają znać o poważnej zwłoce w realizacji planów. Król pik „dołem" bądź trzy dziesiątki zgrupowane razem każą przypuszczać, iż małżeństwo to nigdy nie dojdzie do skutku. W przypadku, gdy chodzi o powtórne małżeństwo Obiektu, zamiast waleta musimy do roli pana młodego wyznaczyć króla. Wdowcy zaprezentowani są przez trefle. Podobnie jak poprzednio rozpoczynamy wybierając z talii właściwą parę figur. Tym razem jednak potasowane i przełożone karty wykładamy w pięciu zakrytych rzędach po sześć, a następnie zbieramy je z powrotem w odwrot­nej kolejności tak, by góra każdej karty znajdowała się na dole. Z ponownie potasowanej i przełożonej talii należy wyciągnąć jedenaście kart, po czym wszystkie pozostałe wraz z figurami raz jeszcze potasować i przełożyć. Wierz­chnią kartę stosu odkładamy zakrytą na bok jako „nie­spodziankę". Na wstępie analizujemy każdą kartę posuwając się zgodnie z kolejnością ich wykładania, po czym oceniamy cały układ. Powodzenie planów zapewnia ustawienie króla i da­my pik „dołem" przy jednoczesnym sąsiedztwie waleta pik z asem pik bądź kier. Ta kombinacja daje pewność realizacji zamiarów Obiektu. Jeśli jednak z prawej strony damy lub króla trefl stoją trzy dziesiątki albo też dziewiątka pik, małżeństwo nie dojdzie do skutku. Usytuowane w tej samej pozycji ósemka trefl z ósemką kier dają nadzieję na wielkie szczęście przyszłego związku. Tym niemniej trzy ósemki stojące za Obiektem (strona lewa) ostrzegają przed małżeńskim rozgoryczeniem.